Wiedźmin: Sezon 1

Blask ognia odbija się od stalowego miecza, a chwilę później na ziemię pada kolejne stworzenie, którego istnienia większość ludzi wolałaby nie potwierdzać. Wiedźmin: Sezon 1 wrzuca widza w świat brudny, niespokojny i pełen napięć, gdzie granica między potworem a człowiekiem szybko się zaciera. Geralt z Rivii przemierza miasta, trakty i odludzia, wykonując fach, którego wszyscy potrzebują, ale mało kto darzy szacunkiem. Każde spotkanie, każdy kontrakt i każda decyzja odsłaniają coś więcej niż tylko zagrożenie czające się w ciemności. Obok niego pojawiają się postacie, które nie są jedynie tłem dla walk i magii. Ich losy biegną osobno, czasem pozornie bez związku, lecz z odcinka na odcinek coraz wyraźniej czuć, że zmierzają ku wspólnemu punktowi. Wiedźmin: Sezon 1 nie skupia się wyłącznie na akcji, choć pojedynki potrafią być brutalne i efektowne. Równie ważne są tu układy polityczne, uprzedzenia, przeznaczenie i samotność kogoś, kto przez lata nauczył się nie ufać niemal nikomu. Ten sezon buduje świat krok po kroku, bez pośpiechu, ale z wyraźnym napięciem, które stale wisi w powietrzu. Zamiast prostego podziału na dobro i zło dostajemy rzeczywistość pełną szarości, gdzie wybór rzadko bywa czysty, a konsekwencje zwykle przychodzą szybciej, niż można się spodziewać.